Το παρακάτω κείμενο είναι ακριβώς όπως δημοσιεύτηκε στον "Στόχο".
Προσέξτε την εισαγωγή που κάνουνε.
"Ακολουθεί το γεμάτο δύναμη και πίστη στην Ορθοδοξία και την Μεγάλη Ελλάδα μήνυμα που απηύθυνε ο Αρχιεπίσκοπος-Κεραυνός στο ιστορικό συνέδριο του "Στόχου" για τους Έλληνες Νεομάρτυρες που έγινε στο Λιδωρίκι στις 29 και 30 Μαϊου 1997.
Ημέρα Εθνικής μνήμης σήμερα αποφράς ημέρα για το Έθνος αλλά νομίζω και μια ημέρα όπου καλούμεθα να αναμετρήσουμε τις ευθύνες μας ξεκινώντας από το παρελθόν, κυρίως για το παρόν και το μέλλον. Θέλω να συγχαρώ και τον Σεβασμιότατο και τον Κύριο Καψάλη που συνδιοργανώνουν αυτό το συνέδριο και γενικότερα αυτή την ωραία εκδήλωση της μνήμης σε αυτό εδώ τον όμορφο τόπο, στο Λιδωρίκι. Το ορεινό το ερατεινό
Πίσω και μπροστά από τα ιερά λάβαρα του γένους και του Έθνους μας κάτω από τις σημαίες μας, του Βυζαντίου και τις πατρίδος
Για να θυμηθούμε , για να αναπολήσουμε, για να ορκιστούμε
Για αυτό κυρίως που έγινε, για αυτό που έρχεται σήμερα βλέπω ότι το Λιδωρίκι, ουσιαστικά λοιδορεί το κράτος
Αυτό το κράτος που επί έτη πολλά, θέλησε να θάψει την μεγάλη Ιδέα
Αυτόν τον χώρο, ο οποίος εχλεύασε τα ιερά και τα όσια του γένους
Αυτό που έμαθε στους Νεοέλληνες να μην γνωρίζουν ιστορία
Και να μην μιλούν ούτε για Πατρίδα, ούτε για Βυζάντιο
Ούτε για τους ιερούς οραματισμούς αυτού του έθνους και αυτού του γένους για αυτό θεωρώ πως αυτή η πρωτοβουλία, είναι πρωτοβουλία η οποία έχει σημασία καίρια, ζωτική, ριζοσπαστική, αποφασιστική για αυτό το οποίο όπως είπα προηγουμένως έρχεται
Οι άγιοι Νεομάρτυρες του Γένους μας, είναι οι αντιστασιακοί της Πατρίδος και της Εκκλησίας Αυτοί που στάθηκαν πραγματικά οι εκφραστές αυτού του πνεύματος της ουσίας της Ορθοδοξίας, της αγάπης προς την πατρίδα και την ελευθερία
Είναι αυτοί που κατάφεραν να διασώσουν μέσα στις ψυχές των Ραγιάδων το Έθνος του 1453.
Γιατί, όπως λεει ο μεγάλος μας ιστορικό, Κωνσταντίνος Παπαρηγόπουλος, το Έθνος του 1821 ήταν το ίδιο και απαράλλαχτο με το έθνος του 1453, γιατί τη διάρκεια της μακροχρόνιας δουλείας των 400 χρόνων, τα δύο στοιχεία που συναντήθηκαν τον πληθυσμό αυτού του τόπου κατόρθωσαν λεει ο Παπαρηγόπουλος να παραμείνουν άμεικτα, , ώσπερ το ύδωρ και το έλαιο θυμηθείτε αυτήν την ωραία εικόνα που παρουσιάζει το καντήλι, που έχει από κάτω το νερό και από πάνω το λάδι ανακάτεψέ τα όσο θέλεις όταν ηρεμήσουν το καθένα παίρνει την θέση του
Δεν αναμειγνύονται από την φύση τους τα στοιχεία αυτά έτσι Έλληνες και Τούρκοι.
Μπορεί να έζησαν στον ίδιο τόπο υπό δυσοίωνες συνθήκες οι πρώτοι, με καταπίεση οι κατακτητές.
Αλλά ωστόσο η ψυχή των Ελλήνων έμεινε αδούλωτη.
Έμεινε αδούλωτη γιατί πίστευε στην ελευθερία γιατί γνώριζε την ιστορία
Έμεινε αδούλωτη γιατί πραγματικά υπήρχαν εκείνοι όπως οι νεομάρτυρες παραδείγματος χάριν οι οποίο στάθηκαν σαν ένας βράχος μπροστά σε αυτήν την Μανία του εκτουρκισμού όπως είπε μέσα στην εκκλησία ο Σεβασμιότατος Ιερισσού.
Σε αυτή την μανία του εξισλαμισμού γιατί αυτοί που έθεσαν σε κίνηση τον μηχανισμό των εξισλαμισμών εγνώριζαν εκείνο που ατυχώς πολλοί από τους Νεοέλληνας καμώνονται ότι δεν το γνωρίζουν Ότι δηλαδή όταν ένας ραγιάς έπαυε να είναι Χριστιανός Ορθόδοξος, πολύ γρήγορα θα έπαυε να είναι και Έλληνας Και πάνω σε αυτή τη βάση στηριζόμενοι , έθεσαν σε κίνηση αυτόν τον μηχανισμό, στον οποίον αντιστάθηκαν και τον ακύρωσαν και τον Ανήραξαν οι Άγιοι του Χριστού Νεομάρτυρες της Εκκλησίας μας.
Ήσαν απλοϊκοί άνθρωποι, δεν είχαν πάει σε Θεολογικές σχολές
Δεν εγνώριζαν γράμματα οι περισσότεροι από αυτούς. Αλλά ζούσαν βιωματικά την πίστη μέσα στο πετσί τους και κυρίως μέσα από την ζωή τους Αυτοί είναι εκείνοι τους οποίους τιμά σήμερα αυτό το συνέδριο και του οποίου τα πορίσματα τα αναμένουμε όλοι μας με μαύρη ανυπομονησία.
Γιατί το συνέδριο αυτό συγκαλείται σε μία εποχή αγαπητοί, και σε μία περίοδο, όπου χρειάζεται όχι απλώς να μνημονεύουμε σε αυτούς που πέρασαν, αλλά χρειάζεται να στερεωνόμαστε σε αυτήν την πίστη, των πατέρων μας και να σχεδιάζουμε την παρουσία μας στον κόσμο για το μέλλον. Η Τρίτη χιλιετία, το 2000 δηλαδή, ανατέλλει ύστερα από μερικές μέρες, με πολύ δυσοίωνους οιωνούς.
Ο κόσμος βρίσκεται σε μια αναταραχή
Η πατρίδα μας απειλείτε πλέον από εκείνους οι οποίοι πραγματικά ανέκαθεν υπήρξαν και εξακολουθούν να είναι οι ορκισμένοι εχθροί της.
Η Δύση και αυτή νίπτει τας χείρας της ως άλλος Πόντιος Πιλάτος, ουσιαστικά εγκρίνοντας το έγκλημα το οποίο ετοιμάζεται να γίνει.
Και εμείς οι Νεοέλληνες, οι πλείστοι, όχι όλοι ευτυχώς, κατατρίβονται στο να συζητούν αν θα πέσει ο τιμάριθμος ή δεν θα πέσει.
Αν οι συνθήκες της ζωής μας θα γίνουν καλύτερες απ’ ότι ήσαν χθες. Εάν οι μισθοί θα αυξηθούν Αλλά ποιος προβληματίζεται εάν το Έθνος θα ζήσει; Αν μέσα στην Ενωμένη Ευρώπη υπάρχει μια θέση αξιοπρέπειας, για αυτόν τον λαό, για αυτό το Έθνος για αυτή την πατρίδα.
Ποιος προβληματίζεται αν μπορούμε να ελπίζουμε για κάτι, για κάτι το σημαντικό για αυτόν τον τόπο. Για να μην περιοριστούμε απλώς να γίνουμε ο τόπος της αναψυχής των Ευρωπαίων. Θέλω από την θέση αυτή να συγχαρώ για άλλη μια φορά τον κύριο Καψάλη, εκδότη και διευθυντή της γνωστής εφημερίδος Στόχος των Αθηνών, που είναι γνωστός ελληνοκεντρικός και ελληνόψυχος και ταυτόχρονα Χριστοκεντρικός και Ορθόδοξος.
Έχουμε ανάγκη από τέτοιους ανθρώπους επιτέλους. Ανθρώπους οι οποίοι θα βάλουν στην πρώτη μοίρα τα θρησκευτικά και τα εθνικά μας ιδεώδη , και τους προβληματισμούς εκείνους οι οποίοι πάντοτε υπήρξαν οι βάσεις για την ουσιαστική επιβίωση αυτού του τόπου και αυτού του λαού.
Υπήρξαν περίοδοι, όπου το να μιλάς για την πατρίδα, εθεωρείτο φασισμός σε αυτόν τον τόπο.
Επέρασεν ίσως αυτή η εποχή.
Αλλά δεν μετανόησαν εκείνοι οι οποίοι είχαν εισαγάγει αυτόν τον τρόπο ζωής.
Τώρα μπροστά στους κινδύνους οι οποίοι διαφαίνονται πολύ χαρακτηριστικά και πολύ αισθητά μπροστά μας.
Φαίνεται ένα σημαντικό μέρος του λαού μας έχει αφυπνιστεί και να προσπαθεί να δει το πως μπορούμε να σωθούμε.
Αγαπητοί, αφρόνως εφροντίσαμε να καθυποτάξουμε να ευτελίσουμε και να καθηλώσουμε τα πνευματικά ερείσματα αυτού του τόπου.
Δια τούτο και εφτωχέυσαμε σφόδρα.
Ευτωχέυσαμε πνευματικώς.
Μπορεί υλικώς, όλα εκείνα τα παράγωγα της Ευρωπαϊκής Ένωσης καταυθάνοντα εις την Ελλάδα να καλύπτουν υλικές ανάγκες.
Αλλά κανένα Έθνος και κανένας λαός ποτέ δεν έζησε χάρις εις την ευμάρειαν του. Έζησαν οι λαοί χάριν στον πολιτισμό τους έζησαν κυρίως χάρις εις το πνεύμαν τους. Και θέλετε και κάτι άλλο; Τρεις τρόποι υπάρχουν για να επιζήσει σήμερα ένας λαός. Ο πρώτος τρόπος είναι αν έχει όγκον πληθυσμιακός, δεν τον έχει η Ελλάδα. Είμαστε δέκα εκατομμύρια μόνο, και αν είμαστε τόσοι, μπροστά στα 300 εκατομμύρια της Δύσεως.
Τον δεύτερον;
Μπορείς να επιβιώσεις αν έχεις πολιτική και οικονομική δύναμη.
Δεν την έχει και αυτήν την δύναμη η πατρίδα.
Το τρίτο, επιβιώνεις μόνο εάν παράγεις και αν εξάγεις πνεύμα.
Και αυτό το είχε πάντοτε η πατρίδα μας.
Γιατί υπήρξε πάντοτε γεννήτρια πνεύματος και στη συνέχεια εξαγωγείς αυτού του πνεύματος που εφώτισε όλη την ανθρωπότητα και έδωσε νόημα στη ζωή των ανθρώπων.
Αλλά και αυτό το πνεύμα που είναι η μοναδική μας δύναμη , και η οποία θα μπορούσε, δύναμη, να αποτελέσει την ειδοποιό διαφορά μας απ’ όλους τους άλλους λαούς.
Εφροντίσαμε αυτό το πνεύμα να το θάψουμε, εφροντίσαμε να το υποβαθμίσουμε, να το υποτιμήσουμε. Για αυτό καταστρέψαμε την γλώσσα μας, καταστρέψαμε την ιστορία μας, διαλύουμε την παιδεία μας, διαλύουμε την οικογένειά μας.. και τι θα μείνει στο τέλος; το κατά κεφαλήν εισόδημα;
Ε, ας ζήσει κάποιος ουσιαστικά με το κατά κεφαλήν εισόδημα.
Αλλά ίσος λίγο πριν το τέλος, αν και υπάρχουν πολύ διανοούμενοι στην χώρα μας οι οποίοι ήδη διατυπώνουν την άποψη ότι το τέλος της Ελλάδος και του Ελληνισμού έχει επέλθει, προσωπικά δεν συμμερίζομαι αυτήν την άποψη, λίγο έστω πριν από το τέλος, όχι το βιολογικό.
Το πνευματικό τέρμα αυτού του λαού,αυτού του πολιτισμού και αυτής της ιστορίας,ίσως ο Θεός επιτρέπει να έχουμε αυτές τις απειλές, ώστε να αφυπνιστούμε επιτέλους και να δούμε ποιος είναι ο τρόπος ο αληθινός και ο σωστός για να μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε την ουσιαστική επιβίωση.
Οι Άγιοι έλληνες νεομάρτυρες, προς τιμήν των οποίων είναι αφιερωμένο αυτό το συνέδριο, και που βλέπω εδώ δοκίμους υπηρέτες και θεράποντες του καλού λόγου, οι οποίοι ασφαλώς θα τονίσουν αυτά που πρέπει να τονισθούν.
Οι Άγιοι Νεομάρτυρες είναι πραγματικά αυτοί που μπορούν να σταθούν σαν φάροι , μετέωροι και ακτινοβόλοι, για να δώσουν σε όλους μας την κατεύθυνση και τον προσανατολισμό, ο οποίος είναι ένας και μόνο :
Αντίσταση, αντίσταση σε κάθε κακό, αντίσταση σε κάθε τι που δεν είναι Χριστιανικό, που δεν είναι Ορθόδοξο, που δεν είναι Ελληνικό. Που αποβλέπει στον ευτελισμό των πνευματικών αξιών,. Το κράτος, η εκκλησία και όλοι οι φορείς πρέπει επιτέλους να αναλάβουμε τις ευθύνες μας.
Να δώσουμε στα παιδιά μας ένα νέο νόημα ζωής. Ένα νέο νόημα το οποίο θα υποστασιάζει πραγματικά την παρουσία τους μέσα σε αυτόν τον κόσμο.
Εύχομαι μέσα από την ψυχή μου καλή επιτυχία στις εργασίες αυτού του συνεδρίου και καλή διδαχή για όλους μας από τους Άγιους Νεομάρτυρες και απ’ ότι αυτοί μπορούν να προσφέρουν στον Σημερινό κόσμο, σαν ένα έρεισμα πνευματικό . Σαν ένα εφαλτήριο για νέες κατακτήσεις, για νέες επιδόσεις.
Ο Θεός μαζί σας
29 Μαϊου 1997"