Ο όρος "κοινωνία της πληροφορίας"καλλιεργεί την εντύπωση ότι η τεχνολογία ή τα τεχνικά μέσα και όχι οι κοινωνικές διεργασίες, πιο συγκεκριμένα οι επαναστάσεις, αποτελούν τον κινητήριο μοχλό της ιστορίας.

Για το λόγο αυτό θεωρούμε λανθασμένο τον όρο.
Πιό δόκιμος μας φαίνεται ο όρος "λεωφόροι των πληροφοριών".

Πιστεύουμε ότι οι νέες τεχνολογίες θα φθάσουν στο μάξιμουμ όσων έχουν να προσφέρουν μόνον εάν κυριαρχήσουν τα κριτήρια των αναγκών των εργαζομένων, των πολλών και οχι "ο πληροφορικός ιμπεριαλισμός" των ΗΠΑ σε βάρος του υπόλοιπου κόσμου, η ελεύθερη κυκλοφορία των ιδεών και όχι νέες "οργουελικές" καταστάσεις.

Οι νέες τεχνολογίες βάζουν επι τάπητος όλα τα ¨παλιά¨ δημοκρατικά δικαιώματα, που στη χώρα μας όπως και παντού έχουν μείνει απελπιστικά πίσω. Η συμμετοχή των εργαζομένων στην τεχνολογική αλλαγή, οι εφαρμογές για τη βελτίωση των συνθηκών και τον εμπλουτισμό του περιεχομένου της εργασίας, πληροφορική για όλους, πνευματικά δικαιώματα των εργαζομένων και αντιμετώπιση των κινδύνων του ηλεκτρονικού φακελώματος αποτελούν σημεία που πρέπει να προσεχθούν ιδιαίτερα. Καθώς επίσης και:
α) Το δικαίωμα στη δημιουργία της πληροφορίας.
β) Το δικαίωμα πρόσβασης όλων στο δίκτυο και την πληροφορία.
γ) Αντιμετώπιση του πληροφορικού πολιτιστικού ιμπεριαλισμού.
δ) Το δικαίωμα πρόσβασης και δημιουργίας ¨πληροφοριών¨ για όλους τους λαούς και όχι για μικρή ελίτ, γεγονός που κινδυνεύει να αποκόψει το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας από τις ¨λεωφόρους των πληροφοριών¨.
ε) Η εξασφάλιση του απόρρητου της επικοινωνίας.
στ) Η εξασφάλιση της πραγματικά ελεύθερης διακίνησης όλων των ιδεών και όχι μόνον των αρεστών στις μεγάλες πολυεθνικές. Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να γίνουν πάρα πολλά για να ανταποκριθούν οι ¨λεωφόροι των πληροφοριών¨στις σύγχρονες ανάγκες.

Ο δημόσιος τομέας καλείται να παίξει σημαντικό ρόλο στις νέες εξελίξεις. Το ερώττημα που τίθεται και πάλι είναι αν το κράτος θα ¨βάλει τα λεφτά¨ και οι ιδιώτες θα καρπωθούν τα κέρδη, όπως έγινε με την κινητή τηλεφωνία. Πρέπει να γίνουν σημαντικές ρυθμίσεις στα θέματα τιμολογιακής πολιτικής, Βάσεων δεδομένων ¨δημοσίου ενδιαφέροντος¨, δημοκρατικών ελευθεριών, πνευματικών δικαιωμάτων και ελεύθερης κυκλοφορίας των ιδεών. Η φύση των προβλημάτων είναι τέτοια, που θα απαιτηθεί η ανάπτυξη ειδικού προγράμματος έρευνας και τεχνολογίας με όσο το δυνατόν ευρύτερη διεθνή συνεργασία.

Φυσικά ο καθένας ενδιαφέρεται για μείωση του κόστους των επικοινωνιών, αλλά από πουθενά δεν προκύπτει ότι η απελευθέρωση θα οδηγήσει σε πτώση των τιμών. Τα μέτρα εκσυγχρονισμού του ΟΤΕ είναι δυστυχώς πολύ λίγα.

Αν ο ΟΤΕ είχε προσχωρήσει στην υλοποίηση των σχεδίων για της ΕΛΒΗΛ κι αν δεν είχαν βαλτώσει στα πλοκάμια των πιέσεων των μονοπωλίων τα ΕΛΣΥΠ, θα μπορούσε κανείς να ελπίζει σε κάτι καλύτερο. Ο ΟΤΕ όμως δεν κινδυνεύει μόνο απ΄αυτήν την προοπτική, καθώς η Ευρωπαϊκή Ενωση, δεν τον προστατεύει από τις πιέσεις, τους ανταγωνισμούς και τις διεκδικήσεις των μεγάλων ευρωπαϊκών και αμερικάνικων επιχειρήσεων που ενδιαφέρονται να διεισδύσουν στα Βαλκάνια και τις χώρες της κεντρικής Ευρώπης.

Πολύ σημαντικό στοιχείο είναι να μπει επιτέλους σε λειτουργία το OTEnet, πράγμα που θα εξασφάλιζε κάποιες ελπίδες εκσυγχρονισμού και τη διασφάλιση βασικών δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Ορισμένες άλλες άμεσες προτεραιότητες του δημόσιου τομέα είναι και οι εξής:

α) Αξιοποίηση και αναβάθμιση της υπάρχουσας υποδομής σε ΑΕΙ-ΤΕΙ για εκπαιδευτικούς σκοπούς, αλλά και για το ευρύτερο κοινό.

β) Εφαρμογές που κάνουν διάφανη τη δημόσια διοίκηση και μειώνουν τα προβλήματα της γραφειοκρατίας.

γ) Προγράμματα για τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση του δημόσιου συστήματος υγείας και,

δ) Να ανοίξει επιτέλους η δημόσια συζήτηση γύρω από τις πραγματικές προκλήσεις και τους κινδύνους στην ανάπτυξη και τη χρήση της νέας τεχνολογίας.

Υπάρχει επίσης η ανάγκη επεξεργασίας ενός συνολικού προγράμματος για τις ¨λεωφόρους των πληροφοριών¨, που θα είναι αποτέλεσμα συνεργασίας όλων των φορέων που εμπλέκονται και η υλοποίησή του θα υπάγεται στον έλεγχο της Βουλής.

Τo Tμήμα Πληροφορικής της ΚΕ του ΚΚΕ